***************************************************************** 

شبهای تیره وتاریک عشق حزن و اندوه ظلمت قلب عاشق زپرتو یک تبسم شیرین تو به پایان می رسد پس چرا نمی آئی؟

فایده داشتن چشم و قدرت بینائی فقط تماشای جمال توست چشمهای منتظر من سفید و نابینا می شود پس چرا نمی آئی؟

بهار فرح بخش روان بساط خود را گسترده است مرغان نغمه سرایی می کنند شبهای مهتاب به شور عشق دامن می زنند

اما افسوس که تو نمی آئی. چه شده است که تو از درد و فراق جدائی من چیزی احساس نمی کنی؟دیگر صبر و توان من

پایان یافته و قدرت خویشتن داری من تمام شده . فریادهایم به نزدیک لب آمده است ولی هنوز تو نمی آئی.

گفتار و پندار توضیحی ندارد زیرا آنچه من می گویم به خوبی معرف آلام و مکنونات قلبی من است

دوری از تو من را پریشان ساخته است .جان شیرین من چرا نمی آئی؟؟؟؟؟؟؟؟؟

************************************************************

کوشیدم تو را فراموش کنم...

سعی کردم فکر خودم را از تو منصرف نمایم خیال کردم می توانم عشق آتشین تو را از سر بیرون کنم

اما... اما تمام کوشش و سعی و خیالم بی فایده و عبث و واهمی بود تو را دوست دارم.

عشق تو با زندگی ام عجین شده لحظه ای نمی توانم دور از تو باشم.

**********************************************

می خوام سر بزارم رو شونه ات گریه کنم باز

می خوام از بعد این حادثه ها شکوه کنم باز

ببین حدیث پر برگ چه پرپرم کرد

شکسته قامت و افسرده و بی یاورم کرد

می خوام اشک بریزم عقده هامو خالی کنم

تو این غربت سرا پا به یاد تو ناله کنم

زنده با اون خاطراتم عمریه چشم به راهتم

مگه من سنگ صبورم ای عزیز راه دورم

تو پناه آخرینی واسه من عزیزترینی

تو فرشته ی زمینی ای همه بود و نبودم

لحظه ای بی تو نبودم با تمامی وجودم

کی می شه فصل جدایی می دونم یه روز می یایی

سر رو شونه هات بزارم اشک دلتنگی بپاشم

می خوام اشک بریزم عقده هامو خالی کنم

******************************************

تنگ غروب نشسته بود انگار دلش شکسته بود

از همه کس سیر شده بود چشماشو بازم بسته بود

از دل خونش نمی گفت که باز دیوونه تر شده

می گفت که روزگار من مثل چشاش سیاه شده

رویای من تو زندگی همش بهونه می گرفت

بهونه هاش تموم شد و نگاشو از چشام گرفت

تا کی می تونی دلتو سنگ سیاهی بدونی

تا کی می تونی عاشقا را مثل عروسک بدونی

اگه باورم می کردی گوشه ی دستات می موندم

هی نگو بهونه ای نیست توی این قلب شکستم

که شده زندونی تن هوای عاشق شدن نیست

ولی کاش می شد تا آخر عمرم می موند

نگاه مهربون تو فقط با چشم من می موند

********************************************

ای حضورت همه خوبی مثل آیینه و آبی

تو زلالی یه رودی پس چرا در التهابی

ای قشنگی بهارم واسه گفتن ترانه

تو خودت حضور عشقی ای کلام عاشقانه

من هنوزم که هنوز پرم از شعر حضورت

تو بیا تا من بخونم از نجابت و غرورم

تو یه ستاره ای یه ماهی تو تاریکی شبهام

تو تمومه آرزومی می دونی من بی تو تنهام

خوب من ای آرزویم بی تو دلخوشی ندارم

من که با حرم نفس هات شوق بارون بهارم

ای قشنگ قصه هایم ای که مهتابی ترینی

اوج گفتن یه شعری می دونی تو نازنینی(به خدا که نازنینی)

نگو از من دیگه سیری حرف گفتنی نداری

منو با این همه احساس دست گریه می سپاری

ای حضور تو همیشه یه بهونه واسه موندن

واسه مقدم حضورت لحظه لحظه جون سپردن

خوبین؟

آه خدایا .....

اگه یه روز شنیدی که من دوستت دارم

بدون که شهر پر از شایعه ای بیش نیست

هیچوقت خوش خیال نباش چون من هیچوقت دوستت نداشتم خیلی......

آه خدایا............

کاش بودی و می دیدی که هر بی سرو پایی به خودش اجازه نمی داد که.....